Πρόσκληση για συμμετοχή στις δράσεις και εκπαιδεύσεις της Πολιτικής Προστασίας Ολυμπιακού Χωριού – Αχαρνών

 

Αγαπητοί,

Φανταστείτε να είστε οι ήρωες της καθημερινότητας, έτοιμοι να σώσετε ζωές και να αντιμετωπίσετε κάθε έκτακτη ανάγκη με ψυχραιμία και γνώση.  Οι δράσεις της Πολιτικής Προστασίας στο Ολυμπιακό Χωριό – Αχαρνών σας προσκαλούν να γίνετε μέρος αυτής της σημαντικής αποστολής! 

Π.χ. ενδεικτικά >

Εκπαίδευση Πρώτων Βοηθειών
Σε αυτή τη δράση, θα μάθετε πώς να αντιμετωπίζετε έκτακτα περιστατικά υγείας, όπως τραυματισμούς ή λιποθυμίες, με ασφάλεια και αποτελεσματικότητα. Θα εξασκηθείτε σε βασικές τεχνικές που μπορούν να σώσουν ζωές, όπως η καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ) και η χρήση απινιδωτή.

Εκπαίδευση στην Πυρασφάλεια
Σε αυτήν τη δράση, θα μάθετε πώς να προλαμβάνετε πυρκαγιές και πώς να αντιδράτε γρήγορα και σωστά σε περίπτωση πυρκαγιάς. Θα εξοικειωθείτε με τη χρήση πυροσβεστήρα και θα κατανοήσετε τα βασικά βήματα εκκένωσης ενός κτιρίου, ώστε να διασφαλίσετε την ασφάλειά σας και των γύρω σας.

Εκπαίδευση στη Σεισμική Ετοιμότητα
Σε αυτή τη δράση, θα μάθετε πώς να προετοιμάζεστε για έναν σεισμό και πώς να προστατεύετε τον εαυτό σας και τους γύρω σας κατά τη διάρκεια του. Θα εξασκηθείτε σε σωστές τεχνικές ασφαλούς καταφυγής και εκκένωσης, καθώς και στη διαχείριση των πρώτων κρίσιμων λεπτών μετά το σεισμό.

Εκπαίδευση στη Διαχείριση Κρίσεων
Σε αυτή τη δράση, θα μάθετε πώς να παραμένετε ψύχραιμοι και οργανωμένοι σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Θα εξοικειωθείτε με τεχνικές λήψης αποφάσεων, συντονισμού ομάδας και επικοινωνίας, ώστε να συμβάλετε αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση κάθε κρίσης.

Εκπαίδευση στη Χρήση Drones

Σε αυτήν τη δράση, θα μάθετε πώς να προλαμβάνετε πυρκαγιές και πώς να αντιδράτε γρήγορα και σωστά σε περίπτωση πυρκαγιάς. Θα εξοικειωθείτε με τη χρήση Drone καθώς και στην σωστή ενημέρωση των αρμοδίων φορέων για την έναρξη πυρκαγιάς ώστε να την καταστείλουν εν τη γένεση.

            Εκπαίδευση στην διαχειρηση καταυλισμου  

 Σε αυτή τη δράση, θα μάθετε πώς να παραμένετε ψύχραιμοι και οργανωμένοι σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Θα εξοικειωθείτε με τεχνικές λήψης αποφάσεων, συντονισμού ομάδας για να βοηθήσει στην λειτουργία ενός καταυλισμού και στις προκλήσεις που μπορεί να απαιτεί.

Η συμμετοχή σας σε αυτές τις δράσεις δεν είναι απλώς μια ευκαιρία να μάθετε νέες δεξιότητες — είναι μια πολύτιμη εμπειρία που μπορεί να κάνει τη διαφορά σε κρίσιμες στιγμές. 

Ελάτε να γίνουμε όλοι μαζί μια δυνατή ομάδα έτοιμη να προστατεύσει την κοινότητά μας!

Για δηλώσεις συμμετοχής και περισσότερες πληροφορίες ,Θα μας βρείτε 

Κακλαμανάκη 8 0λυμπιακο χωριό Αχαρνές    136-77                                              

τηλέφωνα επικοινωνίας 6944291489& 6948663269  

και στο Mail:   info@covert.gr 

Αν ειστε κατω των 17 ετων αρκεί να έχετε μαζί σας μια άδεια από τον γονέα ή κηδεμόνα.

Σας περιμένουμε!

ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

 

ΠροΛογος

Όταν συμβαίνουν τρομερά πράγματα στις κοινότητές μας, στις χώρες μας και στον κόσμο θέλουμε να προσφέρουμε ένα χέρι βοήθειας σε εκείνους που πλήττονται. Ο οδηγός αυτός αναλύει τις πρώτες βοήθειες ψυχικής υγείας, οι οποίες περιλαμβάνουν την ανθρώπινη, υποστηρικτική και πρακτική βοήθεια σε συνανθρώπους μας οι οποίοι προσφάτως υπέστησαν πλήγμα από μία κρίση. Έχει σχεδιαστεί για εκείνους που είναι σε θέση να βοηθήσουν όσους έχουν βιώσει ακραία τραυματικά γεγονότα. Παρέχει ένα πλαίσιο για την υποστήριξη των ατόμων, με τρόπους, οι οποίοι σέβονται την αξιοπρέπεια, την κουλτούρα και τις ικανότητές τους. Παρά την ονομασία τους, οι πρώτες βοήθειες ψυχικής υγείας, καλύπτουν τόσο την κοινωνική όσο και την ψυχολογική υποστήριξη.

Ας υποθέσουμε ότι σας καλούν ως μέλος του προσωπικού ή ως εθελοντή, για να βοηθήσετε σε μια μεγάλη καταστροφή ή ότι βρίσκεστε σε κάποιον τόπο όπου έχει συμβεί ένα ατύχημα και υπάρχουν τραυματίες. Είτε ότι είστε εκπαιδευτικός ή εργαζόμενος στον τομέα της υγείας και συνομιλείτε με κάποιον από την κοινότητά σας ο οποίος μόλις έγινε μάρτυρας του βίαιου θανάτου κάποιου αγαπημένου του. Αυτός ο οδηγός θα σας βοηθήσει να μάθετε τι μπορείτε να πείτε και να πράξετε για να στηρίξετε, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, άτομα σε έντονη ψυχική δυσφορία. Θα σας παρέχει επίσης πληροφορίες για το πώς να προσεγγίσετε μια νέα κατάσταση με ασφάλεια, για εσάς και τους άλλους, και πώς να μην προκαλέσετε βλάβη με τις ενέργειές σας. Οι πρώτες βοήθειες ψυχικής υγείας συνίστανται από πολλές διεθνείς και εθνικές ομάδες εμπειρογνωμόνων, συμπεριλαμβανομένης της Inter-Agency Standing Committee (IASC) και της Sphere Project. Οι πρώτες βοήθειες ψυχικής υγείας αποτελούν μια εναλλακτική λύση αντί της ψυχολογικής αποφόρτισης. Το 2009, η ομάδα ανάπτυξης κατευθυντήριων γραμμών του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (Π.Ο.Υ.), στο πλαίσιο του προγράμματος δράσης για την ψυχική υγεία, αξιολόγησε τα στοιχεία για την παροχή πρώτων βοηθειών ψυχικής υγείας και ψυχολογικής αποφόρτισης. Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι θα πρέπει να προσφέρονται πρώτες βοήθειες ψυχικής υγείας, και όχι ψυχολογική αποφόρτιση, σε άτομα που εκδηλώνουν έντονη δυσφορία, αφότου έχουν προσφάτως βιώσει ένα τραυματικό περιστατικό.

Αυτός ο οδηγός δημιουργήθηκε με σκοπό την ύπαρξη κοινώς αποδεκτών εργαλείων στην παροχή πρώτων βοηθειών ψυχικής υγείας σε χώρες με χαμηλά και μεσαία εισοδήματα. Οι πληροφορίες που παρέχονται εδώ αποτελούν μόνο μία πρόταση. Θα πρέπει να προσαρμοστούν καταλλήλως στις τοπικές συνθήκες και στο πολιτισμικό πλαίσιο των ατόμων που θα βοηθήσετε.

Αυτός ο οδηγός -που εγκρίθηκε από πολλούς διεθνείς οργανισμούς- εκφράζει μία αναδυόμενη επιστήμη και τη διεθνή συναίνεση για το πώς να υποστηρίζουμε ανθρώπους αμέσως μετά την έκθεσή τους σε ιδιαιτέρως ψυχοπιεστικά γεγονότα.

ΚΕ ΦΑΛΑΙΟ 1

Κατανοώντας τις Α΄ ΒΨΥ

1.1 ΠΩΣ ΕΠΗΡΕΑΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΑΤΟΜΑ  ΑΠΟ ΤΟ ΞΕΣΠΑΣΜΑ ΜΙΑΣ ΚΡΙΣΗΣ ;

Στον κόσμο συμβαίνουν διάφορα γεγονότα που προκαλούν δυστυχία, όπως ο πόλεμος, οι φυσικές

καταστροφές, τα ατυχήματα, οι πυρκαγιές και η διαπροσωπική βία (για παράδειγμα, σεξουαλική

βία). Από αυτά μπορούν να επηρεαστούν μεμονωμένα άτομα, οικογένειες ή και ολόκληρες

κοινότητες. Ο κάθε ένας μπορεί να χάσει το σπίτι του ή τους αγαπημένους του, να αποχωριστεί

από την οικογένεια και την κοινότητα, ή να βιώσει τη βία, την καταστροφή ή τον θάνατο.

Αν και όλοι επηρεάζονται με κάποιον τρόπο από αυτά τα γεγονότα, υπάρχει ένα ευρύ φάσμα

αντιδράσεων και συναισθημάτων που μπορεί να έχει κάθε άτομο. Πολλοί, ενδέχεται να αισθάνονται

συντετριμμένοι, να βρίσκονται σε σύγχυση ή να είναι πολύ αβέβαιοι για το τι συμβαίνει. Μπορεί

να αισθάνονται πολύ φοβισμένοι ή ανήσυχοι ή να έχουν «μουδιάζουν» συναισθηματικά και να

αποστασιοποιούνται. Ορισμένοι, ενδέχεται να έχουν ήπιες αντιδράσεις, ενώ άλλοι πιο σοβαρές.

Το πώς κάποιος αντιδρά εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, μεταξύ άλλων:

»» Το είδος και τη σοβαρότητα του/των γεγονότος/ων που βιώνουν.

»» Την εμπειρία τους σε σχέση με προηγούμενα τραυματικά περιστατικά.

»» Τη στήριξη που έχουν στη ζωή τους από τους άλλους.

»» Τη σωματική τους υγεία.

»» Το προσωπικό και οικογενειακό τους ιστορικό προβλημάτων ψυχικής υγείας.

»» Το πολιτισμικό τους υπόβαθρο και τις παραδόσεις.

»» Την ηλικία τους (π.χ. παιδιά διαφορετικών ηλικιακών ομάδων αντιδρούν διαφορετικά).

Πρώτες Βοήθειες Ψυχικής Υγείας: Οδηγός για εργαζόµενους στο πεδίο 2

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1

1 Ο ΠΟΥ (2010) και το Sphere (2011) περιγράφουν την ψυχολογική αποφόρτιση ως μια διαδικασία που προάγει την αποκλιμάκωση της έντασης ζητώντας από έναν άνθρωπο να αφηγηθεί συνοπτικά αλλά συστηματικά τις αντιλήψεις του, τις σκέψεις και τις συναισθηματικές του αντιδράσεις σε ένα πρόσφατο ψυχοπιεστικό γεγονός. 

Αυτή η παρέμβαση δεν συστήνεται. 

Είναι διακριτή από τη συνήθη επιχειρησιακή αποφόρτιση των αρωγών όπως χρησιμοποιείται από μερικούς οργανισμούς στο τέλος μιας αποστολής ή  αφού ολοκληρωθεί μια επαγγελματική υποχρέωση.

Όλοι διαθέτουμε δυνάμεις και ικανότητες που μας βοηθούν να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις

της ζωής. 

Ωστόσο, μερικοί άνθρωποι είναι ιδιαιτέρως ευάλωτοι σε μια κατάσταση κρίσης και 

ενδέχεται να χρειαστούν επιπλέον βοήθεια. Σε αυτές τις περιπτώσεις περιλαμβάνονται άτομα

που ενδεχομένως διατρέχουν κίνδυνο ή χρήζουν επιπλέον υποστήριξης λόγω της ηλικίας

τους (παιδιά, ηλικιωμένοι), επειδή έχουν μια ψυχική ασθένεια ή σωματική αναπηρία ή επειδή

ανήκουν σε ομάδες που μπορεί να περιθωριοποιούνται ή να γίνονται στόχος βίας. 

Η ενότητα 3.5 παρέχει καθοδήγηση για τη βοήθεια ευάλωτων περιπτώσεων.

1.2 ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ Α΄ ΒΨΥ;

Σύμφωνα με τις έρευνες που διεξήχθησαν στο πλαίσιο του προγράμματος Sphere (2011)

και από τη Διϋπηρεσιακή Μόνιμη Επιτροπή (IASC) των Ηνωμένων Εθνών (2007), οι

πρώτες βοήθειες ψυχικής υγείας (Α΄ΒΨΥ) περιγράφονται ως μια ανθρώπινη, ενθαρρυντική

ανταπόκριση σε έναν συνάνθρωπο που υποφέρει και που μπορεί να χρειάζεται στήριξη.

Οι Α΄ ΒΨΥ περιλαμβάνουν τα ακόλουθα θέματα:

• »» Εκτίμηση των αναγκών και των ανησυχιών
• »» Παροχή βοήθειας για την κάλυψη βασικών αναγκών (για παράδειγμα, τροφήκαι νερό, πληροφορίες).
• »» Να ακούμε τους συνανθρώπους μας, χωρίς άσκηση πίεσης για να μιλήσουν
• »» Καθησυχασμός των ατόμων και βοήθεια για να αισθάνονται ηρεμία
• »» Βοήθεια για διασύνδεση με πληροφορίες, υπηρεσίες και κοινωνική υποστήριξη
• »» Προστασία τους από περαιτέρω βλάβη.

Είναι επίση ς ση μαντικό να καταλάβουμε- τι δεν είναι οι Α΄ ΒΨΥ:

• »» Δεν είναι κάτι που μόνο οι επαγγελματίες μπορούν να κάνουν
• »» Δεν πρόκειται για συμβουλευτική από επαγγελματίες.
• »» Δεν πρόκειται για “ψυχολογική αποφόρτιση”1, καθώς η παροχή Α΄ ΒΨΥ δεν συνεπάγεται απαραιτήτως μια λεπτομερή συζήτηση του ψυχοπιεστικού περιστατικού.
• »» Δεν ζητάμε από τα άτομα να αναλύσουν τι συνέβη, ή να τοποθετήσουν τον χρόνο και τα γεγονότα σε σειρά.
• »» Παρά το γεγονός ότι η παροχή Α΄ ΒΨΥ περιλαμβάνει και τη διαθεσιμότητά μας ναακούμε τις ιστορίες των ατόμων, δεν πιέζουμε κανέναν να μας εκφράσει τα συναισθήματα ή τις αντιδράσεις του σε ένα γεγονός.

Οι Α΄ ΒΨΥ αποτελούν μια εναλλακτική λύση αντί της ψυχολογικής αποφόρτισης, η οποία

έχει θεωρηθεί αναποτελεσματική. Αντιθέτως, οι Α΄ ΒΨΥ εμπεριέχουν παράγοντες που

φαίνεται να έχουν μεγαλύτερη χρησιμότητα στη μακροπρόθεσμη ανάκαμψη των ατόμων

(σύμφωνα με διάφορες μελέτες και την επικρατούσα άποψη πολλών αρωγών σε κρίσεις2).

Αυτοί οι παράγοντες περιλαμβάνουν:

»» Αίσθημα ασφάλειας, σύνδεση με άλλα άτομα, ηρεμία και αισιοδοξία.

»» Δυνατότητα πρόσβασης στην κοινωνική, σωματική και συναισθηματική υποστήριξη και

»» Να αισθάνονται (τα άτομα) σε θέση να βοηθήσουν τον εαυτό τους, μεμονωμένα

και ως κοινότητες ατόμων.

1.3 Α΄ ΒΨΥ: ΠΟΙΟΙ , ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥ ;

Σε ποιον απευθύνονται οι Α΄ ΒΨΥ;

Οι Α΄ ΒΨΥ απευθύνονται σε άτομα σε έντονη δυσφορία που έχουν προσφάτως βιώσει

σοβαρά τραυματικά γεγονότα. Μπορείτε να προσφέρετε βοήθεια τόσο σε παιδιά, όσο και

σε ενήλικες. Ωστόσο, δεν χρειάζονται, ή δεν επιθυμούν την παροχή Α΄ ΒΨΥ όλοι όσοι

έχουν βιώσει μια κρίση. Μην επιβάλλετε τη βοήθειά σας σε εκείνους που δεν το επιθυμούν,

αλλά να είστε διαθέσιμοι σε όσους ενδέχεται να επιθυμούν να λάβουν στήριξη.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1

Ενδέχεται να υπάρχουν περιπτώσεις που χρήζουν πιο εξειδικευμένης υποστήριξης, πέραν

των Α΄ ΒΨΥ. Να γνωρίζετε τις δυνατότητές σας και να ζητάτε βοήθεια από άλλους, όπως

το ιατρικό προσωπικό (εάν υπάρχει), τους συναδέλφους σας ή άλλα άτομα στην περιοχή,

τις τοπικές αρχές, ή την κοινότητα και τους θρησκευτικούς ηγέτες.

Στο πλαίσιο που ακολουθεί παρατίθενται περιπτώσεις ατόμων που χρήζουν πιο άμεσης,

εξειδικευμένης υποστήριξης. Άτομα υπό αυτές τις συνθήκες χρήζουν πρωτίστως ιατρικής

ή άλλης βοήθειας για να σωθεί η ζωή τους.

ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΧΡΗΖΟΥΝ ΠΙΟ ΑΜΕΣΗΣ , ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΗΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ :

»» Άτομα με σοβαρούς τραυματισμούς που θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή τους.

»» Άτομα με τέτοιο βαθμό αναστάτωσης που δεν είναι σε θέση να φροντίσουν τον εαυτό

τους ή τα παιδιά τους

»» Άτομα που ενδέχεται να βλάψουν τον εαυτό τους

»» Άτομα που ενδέχεται να βλάψουν ή να θέσουν σε κίνδυνο άλλους.

ΠΟΤΕ ΠΑΡΕΧΟΝΤΑΙ ΟΙ Α΄ ΒΨΥ;

Αν και τα άτομα μπορεί να χρειάζονται βοήθεια και υποστήριξη για μεγάλο χρονικό διάστημα

μετά από ένα συμβάν, οι Α΄ ΒΨΥ έχουν στόχο να βοηθήσουν αυτούς που πρόσφατα βίωσαν

κάποιο τραυματικό γεγονός. Μπορείτε να παρέχετε Α΄ ΒΨΥ κατά την πρώτη επαφή με άτομα

που βρίσκονται σε έντονη δυσφορία, συνήθως κατά τη διάρκεια ή αμέσως μετά το συμβάν.

Ωστόσο, ορισμένες φορές μπορεί να απαιτηθούν λίγες ημέρες ή εβδομάδες μετά, ανάλογα

με τη διάρκεια και τη σοβαρότητα του συμβάντος.

ΠΟΥ ΠΑΡΕΧΟΥΜΕ Α΄ ΒΨΥ;

Μπορείτε να παρέχετε Α΄ ΒΨΥ οπουδήποτε θεωρείτε ότι είναι ασφαλές για εσάς. Κάτι τέτοιο,

συνήθως, είναι εφικτό στο πλαίσιο της κοινότητας, όπως στον τόπο του ατυχήματος, ή στους

τόπους όπου εξυπηρετούνται οι πληγέντες, όπως είναι τα κέντρα υγείας, τα καταφύγια ή τα

στρατόπεδα, τα σχολεία και τα σημεία διανομής τροφίμων ή άλλων ειδών βοήθειας. Ιδανικά,

προσπαθήστε να παρέχετε Α΄ ΒΨΥ όπου μπορείτε να διασφαλίσετε την ιδιωτικότητα για να

μιλήσετε με το άτομο, όταν το κρίνετε σκόπιμο. Για τα άτομα που έχουν βιώσει συγκεκριμένες

κρίσεις, όπως η σεξουαλική βία, η ιδιωτικότητα είναι απαραίτητη για την εχεμύθεια και τον

σεβασμό της αξιοπρέπειας του ατόμου.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ >>>

ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ, ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΜΑΤΩΝ

Λάβετε υπόψη αυτές τις αρχές για όλες τις ενέργειές σας και για όλους όσους συναντάτε, ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου ή εθνοτικής καταγωγής. 

Αναλογιστείτε τι σηματοδοτούν αυτές οι αρχές σε σχέση με το δικό σας πολιτισμικό υπόβαθρο. 

Να γνωρίζετε και να ακολουθείτε τους κώδικες συμπεριφοράς της οργάνωσής σας πάντοτε, εάν εργάζεστε ή εργάζεστε εθελοντικά σε κάποιον οργανισμό που ακολουθεί αυτούς τους κώδικες. Παραθέτουμε τις ακόλουθες οδηγίες Δεοντολογίας, για την αποφυγή πρόκλησης περαιτέρω βλάβης στα άτομα, την παροχή της καλύτερης δυνατής φροντίδας, και για να ενεργείτε μόνο προς το βέλτιστο συμφέρον τους.

Κάθε φορά που εκδηλώνεται μία κρίση, ανάμεσα στους πληγέντες θα υπάρχουν συνήθως άτομα με διαφορετικό πολιτισμικό υπόβαθρο, συμπεριλαμβανομένων των μειονοτήτων ή άλλων ομάδων που ενδέχεται να περιθωριοποιούνται. 

Η κουλτούρα καθορίζει τον τρόπο κατανόησής μας για τους ανθρώπους, τι είναι σωστό και τι δεν είναι σωστό, να πούμε και να κάνουμε.

Για παράδειγμα, σε ορισμένους πολιτισμούς, δεν είναι σύνηθες για έναν άνθρωπο να μοιράζεται τα συναισθήματά του με άτομα εκτός της οικογένειάς του. Ή, ενδεχομένως, οι γυναίκες να ενδείκνυται να μιλήσουν μόνο σε άλλες γυναίκες, ή ίσως να είναι πολύ σημαντικοί ορισμένοι τρόποι ένδυσης ή κάλυψης –δικής τους και δικής μας.

Μπορεί να εργαστείτε με άτομα που έχουν διαφορετικό υπόβαθρο από εσάς. Ως αρωγός, είναι σημαντικό να γνωρίζετε το δικό σας πολιτισμικό υπόβαθρο και τις πεποιθήσεις σας, ώστε να μπορείτε να παραμερίζετε τις προκαταλήψεις σας.

Να προσφέρετε βοήθεια με τον πλέον ενδεδειγμένο τρόπο, ώστε τα άτομα που υποστηρίζετε να αισθάνονται άνεση. Κάθε κατάσταση κρίσης έχει τις ιδιαιτερότητές της.

Προσαρμόστε τον οδηγό αυτό στην εκάστοτε κατάσταση, λαμβάνοντας υπόψη τους τοπικούς, κοινωνικούς και πολιτισμικούς κανόνες.

Δείτε στη συνέχεια ερωτήσεις που μπορείτε να θέσετε στον εαυτό σας, κατά την προετοιμασία σας για παροχή Α΄ ΒΨΥ σε άτομα με διαφορετικές κουλτούρες.

Οι Α΄ ΒΨΥ είναι μέρος μιας ευρύτερης αντιμετώπισης μεγάλων ανθρωπιστικών καταστάσεων έκτακτης ανάγκης (IASC, 2007). 

Όταν πλήττονται εκατοντάδες ή χιλιάδες άνθρωποι, λαμβάνονται διάφορα μέτρα για την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης, όπως  επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης, έκτακτη υγειονομική περίθαλψη, παροχή στέγασης, διανομή τροφίμων καθώς και αναζήτηση συγγενικών προσώπων  και ενέργειες για προστασία των παιδιών. 

Συχνά, είναι δύσκολο για τους εργαζόμενους  και τους εθελοντές να γνωρίζουν επακριβώς, ποιες υπηρεσίες είναι διαθέσιμες και πού.  

Κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί κατά τη διάρκεια μαζικών καταστροφών και σε τόπους  όπου δεν προϋπάρχουν λειτουργικές υποδομές για την υγεία και λοιπές υπηρεσίες. 

Προσπαθήστε να είστε ενήμεροι για το ποιες υπηρεσίες και υποστηρικτικά δίκτυα μπορεί να διατίθενται, ώστε να μπορέσετε να μοιραστείτε τις πληροφορίες με αυτούς που βοηθάτε και να τους ενημερώσετε για το πώς να έχουν πρόσβαση σε βοήθεια σε πρακτικό επίπεδο.

Δεν είναι απαραίτητο να έχετε ένα «ψυχοκοινωνικό» υπόβαθρο, προκειμένου να προσφέρετε Α΄ ΒΨΥ. Ωστόσο, εάν θέλετε να βοηθήσετε σε μια κρίση σας συνιστούμε να το κάνετε μέσω ενός οργανισμού ή κοινοτικής ομάδας. 

Αν ενεργείτε αυτόνομα, ενδέχεται να θέσετε τον εαυτό σας σε κίνδυνο ενώ κάτι τέτοιο μπορεί να επιδρά αρνητικά στις προσπάθειες συντονισμού και είναι απίθανο να καταφέρετε να διασυνδέσετε τους πληγέντες με τα μέσα και την υποστήριξη που χρειάζονται.

Η παροχή υπεύθυνης βοήθειας σημαίνει να φροντίζετε και τη δική σας υγεία και ευεξία. Ως αρωγός, ενδέχεται να επηρεαστείτε από ό, τι βιώσετε σε μια κατάσταση κρίσης και, είτε εσείς είτε η οικογένειά σας, μπορεί να επηρεαστείτε άμεσα από το συμβάν. Είναι σημαντικό να δώσετε ιδιαίτερη προσοχή στη δική σας ευεξία και να βεβαιωθείτε ότι είστε σε θέση να βοηθήσετε άλλους, σωματικά και συναισθηματικά. Φροντίστε τον εαυτό σας, ώστε να μπορέσετε να προσφέρετε την καλύτερη δυνατή φροντίδα στους άλλους. Εάν εργάζεστε με ομάδα, να έχετε κατά νου και την ευεξία των συνεργατών σας. (Βλ. Κεφάλαιο 4 για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη μέριμνα για τους φροντιστές.)

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ >>>

Συχνές ερωτήσεις για την επιληψία

 

Τι διαφορά έχει η επιληπτική κρίση από την επιληψία;

Επιληπτική κρίση είναι ένα επεισόδιο που μπορεί να είναι μια φορά στη ζωή κάποιου και να μην ξανασυμβεί. Επιληψία η νόσος στην οποία κάποιος εμφανίζει συχνά επιληπτικές κρίσεις. Η σύγχρονη νευρολογική άποψη είναι ότι ο κάθε άνθρωπος «δικαιούται» να έχει ένα επεισόδιο επιληπτικής κρίσης, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι στην υπόλοιπη ζωή του θα έχει κι άλλα επεισόδια επιληπτικών κρίσεων (δηλ. επιληψία).

Τι μορφές μπορεί να έχει μια επιληπτική κρίση ;

Η επιληπτική κρίση μπορεί να έχει πολλές μορφές, ανάλογα με το σημείο του εγκεφάλου που σχετίζεται. Μια βλάβη στο κέντρο που ελέγχει την κίνηση στο χέρι, θα προκαλέσει σπασμούς στο χέρι κ.ο.κ. Όταν η ανώμαλη ηλεκτρική δραστηριότητα επεκταθεί και στα 2 ημισφαίρια του εγκεφάλου, η επιληπτική κρίση γενικεύεται και τότε έχουμε απώλεια των αισθήσεων. Είναι η πιο γνωστή μορφή επιληψίας.

Μια επιληπτική κρίση λοιπόν μπορεί να εκδηλωθεί με:

• σπασμούς, είτε κλονικούς (όταν δηλ. τρέμουν τα χέρια ή και τα πόδια), είτε τονικούς (όταν τα χέρια ή τα πόδια μένουν καθηλωμένα σε σύσπαση), είτε μυοκλονικούς (σαν τινάγματα)

• γρήγορο ανοιγοκλείσιμο των ματιών (σπασμοί στους βλεφαρικούς μυες) ή βολβοστροφή (όταν "γυρίζουν τα μάτια")

• αισθητικές διαταραχές πχ μουδιάσματα ή αίσθηση ηλεκτρικού ρεύματος

• οπτικές διαταραχές πχ λάμψεις, ζιγκ-ζαγκ

• ακουστικές διαταραχές όπως απλούς ήχους ή ακόμα και μουσικά κομμάτια

• δυσκολία στην ομιλία, μπέρδεμα, σταμάτημα της ομιλίας, σιελόρροια, μασητικοί ήχοι και κινήσεις, τρίξιμο των δοντιών

• οσφρητικές διαταραχές πχ αίσθηση άσχημης μυρωδιάς

• απώλεια ούρων ή και κοπράνων, δάγκωμα της γλώσσας

• περίεργη αιφνίδια συμπεριφορά δηλ. ο ασθενής καθηλώνει το βλέμμα του "σαν χαμένος", κάνει αυτόματες στερεοτυπικές κινήσεις όπως τρίβει τα χέρια του, κάνει σαν να μασάει, περπατάει γύρω γύρω σαν σε κύκλο κ.ο.κ.

• η ατονική κρίση (drop attack) όπου χάνεται αιφνίδια ο μυϊκός τόνος σε όλο το σώμα και ο ασθενής σωριάζεται "σαν σακί" στο έδαφος.

• άλλες σπάνιες μορφές όπως το deja vu

Τι προηγείται της επιληπτικής κρίσης ;

Υπάρχουν κάποια προειδοποιητικά συμπτώματα (αύρα) που υπάρχουν σε ορισμένους ασθενείς. Αυτό σημαίνει ότι οι ασθενείς αυτοί αντιλαμβάνονται ότι θα ακολουθήσει η "κυρίως" κρίση. Τέτοια συμπτώματα είναι πχ στομαχικές ενοχλήσεις, περίεργες μυρωδιές, οπτικές διαταραχές, ευχάριστη ή δυσάρεστη αίσθηση, φόβος ή πανικός, ζάλη, πονοκέφαλος ή ναυτία.

*σε ορισμένες περιπτώσεις η αύρα δεν ακολουθείται από επιληπτική κρίση.

Η επιληπτική κρίση μπορεί να πάρει διάφορες μορφές : λιποθυμία, σπασμοί, σύγχυση, προσήλωση του βλέμματος, δυσαρθρία κλπ

Τι ακολουθεί μια επιληπτική κρίση ;

Μια επιληπτική κρίση μπορεί να σταματήσει απότομα και ο ασθενής να επανέλθει στην πρότερη κατάσταση (μπορεί και να μην έχει συνείδηση τι συνέβη). Σε άλλες περιπτώσεις ο ασθενής "βγαίνει" σταδιακά από την κρίση με συμπτώματα όπως ζάλη, υπνηλία, πονοκέφαλο, φόβο, σύγχυση, αίσθημα ντροπής, δυσκολία στην ομιλία, μυϊκή αδυναμία, δίψα κ.ο.κ.

Υπάρχει περίπτωση ένα σύμπτωμα από όλα αυτά που αναφέρθηκαν στις προηγούμενες ερωτήσεις, να μην οφείλεται σε επιληπτική κρίση ;

Ναι. Είναι πολύ συχνό να εμφανίζεται ένα αιφνίδιο σύμπτωμα σε έναν ασθενή και ο νευρολόγος να καλείται να διαγνώσει αν πρόκειται για επιληπτική κρίση ή όχι. Για παράδειγμα :

1. μια ακούσια μυϊκή κίνηση σε ένα χέρι (ή και πόδι) μπορεί να είναι μυοκλονία, τρόμος, χορεία, αθέτωση ή ένα απλό τικ

2. ένα μούδιασμα όπως αναφέρεται στη σχετική ενότητα, είναι εξαιρετικά σπάνιο να σχετίζεται με την επιληψία

3. λάμψεις και φωτάκια μπορεί να δει κανείς ως αποτέλεσμα διαταραχών από τον οφθαλμό (πχ αποκόλληση αμφιβληστροειδούς), αλλά και στην ημικρανία

4. μια καρδιολογική λιποθυμία μπορεί να μοιάζει πολύ με μια ατονική κρίση (drop attack).

Πως ταξινομούνται οι επιληπτικές κρίσεις ;

Αν λάβουμε ως κριτήριο το που ξεκινάει η ανώμαλη ηλεκτρική δραστηριότητα, οι επιληπτικές κρίσεις χωρίζονται σε :

• εστιακές (partial seizures), όπου η ηλεκτρική δραστηριότητα ξεκινάει σε ένα σημείο του εγκεφάλου. Χωρίζονται σε απλές εστιακές, σύνθετες εστιακές και δευτερογενώς γενικευμένες

• γενικευμένες (primary generalized seizures), όπου η ηλεκτρική δραστηριότητα ξεκινάει από την αρχή, ταυτόχρονα και στα 2 ημισφαίρια. Χωρίζονται σε αφαιρετικές (petit mal), μυοκλονικές, τονικές, ατονικές, κλoνικές και τονικοκλoνικές (grand mal)

*μια επιληπτική κρίση μπορεί να ξεκινήσει από ένα σημείο ως εστιακή και μετά να επεκταθεί σε όλο τον εγκέφαλο (εστιακή, δευτεροπαθώς γενικευμένη κρίση).

Όπως αναφέρθηκε σε προηγούμενη ερώτηση, ένα 7-10% του πληθυσμού θα εμφανίσει επιληπτική κρίση σε κάποια στιγμή της ζωής του. Δηλ. το σύμπτωμα επιληπτική κρίση είναι αρκετά συχνό. Η επιληψία, είναι επίσης σχετικά συχνή πάθηση. 0,5-1% του πληθυσμού πάσχει από επιληψία.

Σε έναν ασθενή με γνωστό πρόβλημα επιληψίας, υπάρχουν κάποιοι παράγοντες που αυξάνουν την πιθανότητα να εμφανιστεί μια κρίση ;

Οι παράγοντες αυτοί (triggering factors) είναι :

• η διακοπή των αντιεπιληπτικών φαρμάκων

• η κατάχρηση οινοπνεύματος (μέθη)

• η έλλειψη ύπνου

• η σωματική εξάντληση

• η ψυχική καταπόνηση (stress)

• η διακοπή φαρμάκων που δρουν στο κεντρικό νευρικό σύστημα (πχ βαρβιτουρικά, βενζοδιαζεπίνες)

• ένα εμπύρετο νόσημα

• η έμμηνος ρύση.

Η επιληψία είναι κληρονομική νόσος ;

Δεν υπάρχει μια γενική απάντηση σε αυτό το ερώτημα. Έχουν βρεθεί πολλά γονίδια που σχετίζονται με την επιληπτογένεση (δηλ. τη δημιουργία της επιληψίας). Αυτό που μεταβιβάζουν αυτά τα γονίδια είναι η αυξημένη προδιάθεση για επιληψία. Ειδικά σε ορισμένες μορφές όπως η πρωτοπαθώς γενικευμένη επιληψία (όπου οι κρίσεις ξεκινούν και στα δύο εγκεφαλικά ημισφαίρια ταυτοχρόνως), η κληρονομικότητα υπάρχει, αν και όχι σε μεγάλο βαθμό

. Πιο πρακτικά :

1. αν ένας πατέρας έχει επιληψία, η πιθανότητα να νοσήσουν τα παιδιά του είναι περίπου η ίδια με το γενικό πληθυσμό (ή λίγο πιο υψηλή) δηλ περίπου 1-2%

2. αν μια μητέρα έχει επιληψία, η πιθανότητα να νοσήσουν τα παιδιά της είναι μεγαλύτερη, αλλά λιγότερο από 5%

3. αν και οι δυο γονείς έχουν επιληψία, η πιθανότητα είναι κατά τι μεγαλύτερη από 5%

Κάποιος που έχασε τις αισθήσεις του, πως μπορούμε να ξέρουμε αν έπαθε επιληπτική κρίση ;

Όπως αναφέρεται στην ενότητα λιποθυμία, η απώλεια των αισθήσεων που οφείλεται σε επιληπτική κρίση έχει ορισμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά (σπασμούς, απώλεια ούρων ή και κοπράνων, δάγκωμα της γλώσσας). Ωστόσο αυτό δεν είναι πάντα απόλυτο. Επι αμφιβολίας και αφού πρώτα αποκλειστούν άλλα (πχ καρδιακά) αίτια λιποθυμίας, ο ασθενής πρέπει να εξεταστεί από Νευρολόγο.

*έχει βρεθεί ότι αν μετρήσουμε τα επίπεδα προλακτίνης στο αίμα, λίγα λεπτά μετά από ένα επεισόδιο επιληψίας, αυτά βρίσκονται αυξημένα. Αν και δεν ισχύει για όλους τους τύπους επιληψίας, αυτή είναι μια έμμεση μέθοδος που μπορεί να χρησιμοποιηθεί μέσα σ' ένα Νοσοκομείο για να διερευνηθεί ένα "ύποπτο" επεισόδιο απώλειας των αισθήσεων.

Ένα επεισόδιο που μοιάζει με επιληπτική κρίση, σε έναν άνθρωπο μέχρι τώρα υγιή, τι διερεύνηση χρειάζεται ; Με άλλα λόγια, πως μπαίνει η διάγνωση της επιληψίας ;

• η διερεύνηση ξεκινάει από το ιστορικό : περιγραφή του επεισοδίου, κατά προτίμηση από παριστάμενο μάρτυρα. Καμιά φορά υπάρχει λήψη με βίντεο από κινητό που βοηθάει πολύ

• ακολουθεί πλήρης νευρολογική εξέταση

• η εξέταση που θέτει τη σφραγίδα της διάγνωσης είναι το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (ΗΕΓ). Πρόκειται για μια απλή και ανώδυνη εξέταση στην οποία καταγράφεται με μια σειρά από καλώδια η ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου, όπως ακριβώς γίνεται με την καρδιά στο ηλεκτροεγκεφαλογράφημα.

Η καταγραφή του ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος με παράλληλη βιντεοσκόπηση του ασθενούς λέγεται βιντεο-εγκεφαλογραφία (video-EEG)

• ακολούθως θα χρειαστούν και απεικονιστικές εξετάσεις όπως αξονική ή μαγνητική τομογραφία ή και νεότερες εξετάσεις όπως το PET, το SPECT και η μαγνητο-εγκεφαλογραφία (MEG).

Ηλεκτρο-εγκεφαλογράφημα (ΗΕΓ) που δείχνει τις χαρακτηριστικές αιχμές της επιληπτικής κρίσης

Αν γίνει ένα ηλεκτροεγκεφαλογράφημα και δεν δείξει κάτι παθολογικό, αυτό σημαίνει ότι αποκλείεται η επιληπτική κρίση ;

Όχι. Είναι αρκετά συχνό το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα που γίνεται μετά την κρίση, να μην δείχνει κάτι παθολογικό. Το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα όπως προαναφέρθηκε καταγράφει την ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου. Κατά τη διάρκεια της κρίσης, εμφανίζονται αλλοιώσεις. Μετά το τέλος της κρίσης ο εγκέφαλος συνήθως επανέρχεται στο φυσιολογικό του "ηλεκτρικό προφίλ". Ωστόσο, είναι πιθανόν οι αλλοιώσεις να παραμείνουν για ορισμένο χρονικό διάστημα και μετά το τέλος της κρίσης.Υπάρχουν ορισμένες τεχνικές που αυξάνουν την πιθανότητα να "δείξει κάτι" το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα : η στέρηση ύπνου, ο υπεραερισμός (όπου ο ασθενής παίρνει βαθιές ανάσες για λίγα λεπτά) και ο γρήγορος εναλλασσόμενος φωτισμός.

Ένα επεισόδιο επιληπτικής κρίσης (πρώτη φορά) χρειάζεται έναρξη αντιεπιληπτικού φαρμάκου ;

Η απάντηση δίνεται κατά περίπτωση από το Νευρολόγο, ωστόσο η γενική αρχή είναι ότι ξεκινάει η αντιεπιληπτική αγωγή σε έναν ασθενή όπου θεωρείται αυξημένη η πιθανότητα η επιληπτική κρίση να επαναληφθεί.

Οι περισσότερες κρίσεις θα σταματήσουν από μόνες τους σε λίγα δευτερόλεπτα ή λεπτά

Τι μπορώ να κάνω αν δω κάποιον να εμφανίζει μια επιληπτική κρίση ;

Στην περίπτωση που βρεθείτε μπροστά σε έναν ασθενή με επιληπτική κρίση :

1. το πιο σημαντικό : προστατέψετε τον ασθενή από το να τραυματιστεί, ειδικά στο κεφάλι. Απομακρύνετε αντικείμενα ή έπιπλα

2. μην προσπαθήσετε να ανοίξετε το στόμα, ή να βάλετε μέσα δάχτυλα ή άλλα αντικείμενα (πχ κουτάλια) για να "μη γυρίσει η γλώσσα"

3. μην κρατάτε καθηλωμένο τον ασθενή - δεν έχει νόημα και δεν σταματάει την κρίση

4. ζητήστε ιατρική βοήθεια. Αν δεν υπάρχει γιατρός στο χώρο, ζητείστε από κάποιον να καλέσει το 166 ή καλέστε το εσείς αν είσαστε μόνος

5. κρατήστε χρόνο. Έχει σημασία να ξέρει κανείς πόσο διήρκεσε μια κρίση

6. όταν τελειώσει η κρίση, μπορεί ο ασθενής να κάνει εμετό. Κρατήστε το κεφάλι του στο πλάι για να μην προκληθεί εισρόφηση των εμεσμάτων

7. μην δίνετε νερό ή φάρμακα στον ασθενή αμέσως μετά την κρίση : μπορεί να είναι ζαλισμένος και να πνιγεί.

Θυμηθείτε : οι περισσότερες κρίσεις τελειώνουν μόνες τους μέσα σε λίγα λεπτά. Δεν μπορείτε να κάνετε κάτι για να σταματήσετε την κρίση (αυτό μπορεί να γίνει μόνο αν δοθούν ειδικά φάρμακα στον ασθενή, όχι από το στόμα, αλλά είτε ενδοφλεβίως, είτε από το ορθό). Συνεπώς, το μόνο που μπορείτε να κάνετε είναι να προστατέψετε τον ασθενή από τις συνέπειες της κρίσης (τραυματισμοί και εισρόφηση).

Πότε εμφανίζονται οι επιληπτικές κρίσεις μετά από ένα χτύπημα στο κεφάλι ;

Υπάρχουν οι πρώιμες κρίσεις (μέσα στις πρώτες 7 ημέρες από το χτύπημα) και οι όψιμες κρίσεις (μετά από τις 7 πρώτες ημέρες). Ένας ασθενής με πρώιμη επιληπτική κρίση, έχει περίπου 25% πιθανότητες να εμφανίσει όψιμες κρίσεις.

Ένας ασθενής με χτύπημα στο κεφάλι, πόσο συχνό είναι να εμφανίσει μια πρώιμη επιληπτική κρίση ;

Η απάντηση εξαρτάται από τα βαρύτητα του χτυπήματος. Σε μια απλή κάκωση κεφαλής, η πιθανότητα πρώιμης επιληπτικής κρίσης είναι 1%. Αντίθετα σε μια σοβαρή κάκωση η πιθανότητα είναι 30% (με τον όρο σοβαρή εννοώντας την κάκωση στην οποία έχουμε απώλεια των αισθήσεων για πάνω από 24 ώρες, νευρολογικό έλλειμμα, αμνησία για πάνω από 24 ώρες, αιμορραγική θλάση ή τραυματικό αιμάτωμα.Ειδικά στην περίπτωση του διατιτραίνοντος τραύματος δηλ. την είσοδο ξένου σώματος στον εγκέφαλο πχ σφαίρας, η πιθανότητα είναι πολύ μεγάλη, πάνω από 50%.

Μια επιληπτική κρίση (γενικά) κατά πόσο είναι επικίνδυνη ;

• μια γενικευμένη επιληπτική κρίση (με απώλεια αισθήσεων και σπασμούς) συνήθως σταματάει από μόνη της, χωρίς τη βοήθεια φαρμάκων. Σε αυτή την περίπτωση ο μόνος κίνδυνος είναι να χτυπήσει κανείς σοβαρά πχ στο κεφάλι ή και σε άλλα σημεία του σώματος, λόγω απώλειας του σωματικού ελέγχου. Δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος για τον εγκέφαλο από μια επιληπτική κρίση που διήρκεσε λίγα λεπτά

• όταν η γενικευμένη κρίση διαρκεί πολύ (πάνω από 30 λεπτά) ονομάζεται επιληπτική κατάσταση (status epilepticus) και χρειάζεται επείγουσα αντιμετώπιση με φάρμακα, διότι προκαλείται οίδημα στον εγκέφαλο και βλάβη των εγκεφαλικών νευρώνων. Η επιληπτική κατάσταση είναι δυνητικά θανατηφόρος και χρειάζεται νοσηλεία σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας

• οι ασθενείς με παραμελημένη, πολλών ετών επιληψία, έχει βρεθεί ότι παρουσιάζουν νοητική έκπτωση, λόγω της χρόνιας νευρωνικής βλάβης. Αυτά τα περιστατικά παρατηρούνται πολύ σπάνια σήμερα λόγω των φαρμάκων

• μια απλή εστιακή κρίση όπου πχ τρέμει το χέρι, δεν έχει κανένα κίνδυνο για τον ασθενή, εκτός από το ότι υπάρχει η πιθανότητα να γενικευθεί, δηλ. να επεκταθεί και στα 2 ημισφαίρια και να έχουμε απώλεια των αισθήσεων

• οποιοσδήποτε τύπος επιληπτικής κρίσης είναι επικίνδυνος σε ορισμένες συνθήκες όπως όταν ο ασθενής οδηγεί, κολυμπάει, είναι ανεβασμένος σε μια σκάλα, σε ένα χαμηλό μπαλκόνι κ.ο.κ.

• το προσδόκιμο επιβίωσης ενός επιληπτικού ασθενούς δεν διαφέρει ουσιαστικά από αυτό ενός μη-επιληπτικού (με την προϋπόθεση ότι η επιληψία δεν οφείλεται πχ σε όγκο εγκεφάλου ).

*θυμηθείτε : ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η οδήγηση σε ασθενείς με επιληπτικές κρίσεις.

Ποια είναι (γενικά) η αντιμετώπιση των επιληπτικών κρίσεων ;

Η απάντηση εξαρτάται από το είδος και τη συχνότητα των κρίσεων. Σε γενικές πάντως γραμμές :

• κάποιος με πρωτοεμφανιζόμενη επιληπτική κρίση και αρνητικό υπόλοιπο έλεγχο (δηλ. μαγνητική τομογραφία χωρίς ευρήματα), μπορεί να μην τεθεί σε αντιεπιληπτική αγωγή, με βάση την άποψη ότι «κάθε άνθρωπος δικαιούται να εμφανίσει μια φορά στη ζωή του επιληπτική κρίση». Υπάρχει παρακολούθηση από Νευρολόγο και αποφυγή δραστηριοτήτων που μπορεί να πυροδοτήσουν νέα κρίση πχ ξενύχτι, κατάχρηση αλκοόλ κλπ

• ασθενής με πάνω από μια κρίση, αρχίζει αντιεπιληπτική αγωγή

• ασθενής με επιληπτική κρίση που οφείλεται σε κάποιο αίτιο σαφές πχ όγκος εγκεφάλου, εγκεφαλική αιμορραγία αντιμετωπίζεται από κοινού, από Νευρολόγο και Νευροχειρουργό. Έτσι πχ ασθενής με επιληπτική κρίση που οφείλεται σε μηνιγγίωμα, χρειάζεται αφαίρεση του όγκου και συνέχιση της αντιεπιληπτικής αγωγής ανάλογα, για 6 τουλάχιστον μήνες

• ασθενής με μεγάλη συχνότητα επιληπτικών κρίσεων και αντοχή στα αντιεπιληπτικά φάρμακα, είναι υποψήφιος για τη χειρουργική αντιμετώπιση της επιληψίας.

Σε ποιες περιπτώσεις ένας ασθενής με επιληψία χρειάζεται νευροχειρουργική αντιμετώπιση ;

Ένα 10-20% των ασθενών εξακολουθεί να εμφανίζει επιληπτικές κρίσεις παρά τα φάρμακα. Οι ασθενείς αυτοί, με την αποκαλούμενη φαρμακο-ανθεκτική επιληψία, έχουν συχνές και σοβαρές κρίσεις, που επηρεάζουν ιδιαίτερα την καθημερινότητά τους. Έχουν δοκιμάσει τουλάχιστον δύο αντιεπιληπτικά φάρμακα και μάλιστα στις μέγιστες δόσεις τους. Επίσης έχουν δοκιμάσει χωρίς επιτυχία συνδυασμούς φαρμάκων.

Οι ασθενείς αυτοί θεωρούνται υποψήφιοι για τη χειρουργική της επιληψίας. Υποβάλλονται σε ειδικό έλεγχο με εξετάσεις όπως μαγνητική τομογραφία, PET scan, SPECT scan, video-ΗΕΓ. Ο έλεγχος γίνεται από Νευρολόγο εξειδικευμένο στο θέμα της επιληψίας. Τέλος, αν ο ασθενής θεωρηθεί υποψήφιος για χειρουργική επέμβαση, εξετάζεται από Νευροχειρουργό.

Υπάρχουν δύο κατηγορίες επεμβάσεων για την επιληψία :

1. επεμβάσεις εκτομής, όπου αφαιρείται εγκεφαλικός ιστός που πυροδοτεί επιληπτικές κρίσεις πχ αμυγδαλο-ιπποκαμπεκτομή

2. επεμβάσεις αποσύνδεσης, όπου διακόπτεται χειρουργικά η οδός εξάπλωσης της επιληπτικής κρίσης πχ πολλαπλές υποχοριοειδείς εκτομές.

https://youtu.be/xjCvbMOhv3Q?t=13

 

LITTLE ANNE

 

LITTLE ANNE

Το κορίτσι που πνίγηκε στον Σηκουάνα και η μορφή της έγινε εκπαιδευτική κούκλα. Το τραγούδι του Μάικλ Τζάκσον

 

Το 1880 στο Παρίσι μια έφηβη πνίγηκε στον ποταμό Σηκουάνα.  Οι αρχές για να βρουν ποια ήταν τοποθέτησαν σε κοινή θέα το σώμα της στο νεκροτομείο. Παρόλα αυτά κανείς δεν την αναγνώρισε. Έτσι η άγνωστη έφηβη ονομάστηκε «Η άγνωστη γυναίκα του Σηκουάνα»....

Με βάση το πρόσωπό της κοπέλας δημιουργήθηκε ένα γύψινο αντίγραφο γνωστό και ως «μάσκα θανάτου». Το φιλί του θανάτου Τα χρόνια πέρασαν και την δεκαετία του 1950 – 60 οι Αμερικανοί φοιτητές της καρδιολογίας μαθαίνουν το “φιλί της ζωής” με παράλληλη συμπίεση στο στήθος (CPR) (ΚΑΡΠΑ). Χρειάστηκαν όμως ένα ομοίωμα για την άσκησή τους. Έτσι ζήτησαν από έναν Νορβηγό κατασκευαστή παιχνιδιών τον Asmud Laerdal να δημιουργήσει μια κούκλα άσκησης ανάνηψης ΚΑΡΠΑ

Ο Laerdal ήταν γνώστης της ύπαρξης της άγνωστης έφηβης του Σηκουάνα και χρησιμοποίησε την μορφή της για να κατασκευάσει την “κούκλα καρδιολογίας” που ονομάστηκε Rscusci Anne

Το εκπαιδευτικό πρόπλασμα Little Anne  που χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα για εξάσκηση στη μέθοδο ανάνηψης στην ειδική βαλίτσα μεταφοράς (Πηγή: wikipedia)

Η επιλογή, έγινε καθώς όλες οι μάσκες που προέρχονταν από γύψινα αντίγραφα ανθρώπων που πέθαναν σε διαφορετικές ηλικίες ήταν τρομακτικά. Μόνο η μάσκα της έφηβης του Σηκουάνα, ήταν γαλήνια, σχεδόν χαρούμενη. Σύμφωνα με την εταιρεία Laerdal, περίπου 300 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εκπαιδευτεί χρησιμοποιώντας το ομοίωμα της Anne. 

Για αυτό θεωρείται το κορίτσι που έχει φιληθεί, όσο κανένα άλλο, αν και πρόκειται για άσκηση των γιατρών στην ανάνηψη ΚΑΡΠΑ.

Η άτυχη έφηβη του Σηκουάνα έγινε αφορμή για να σωθούν χιλιάδες άνθρωποι...

Η αναφορά στο τραγούδι του Michael Jackson, η Anne αναφέρεται επίσης στους στίχους του τραγουδιού “Smooth criminal” του Michael Jackson και συγκεκριμένα στο ρεφραίν που ακούγεται “Anne είσαι καλά;”.

Η ερώτηση αυτή είναι κοινή στους εκπαιδευόμενους της μεθόδου όταν ασκούν ανάνηψη σε ομοίωμα που προφανώς ενέπνευσε τον στιχουργό του τραγουδιού....

www.mixanitouxronou.gr

“Η αποτυχία δεν είναι τίποτα άλλο από την ευκαιρία να ξεκινήσεις ξανά, αυτή τη φορά πιο έξυπνα.” — Henry Ford

 

“Η αποτυχία δεν είναι τίποτα άλλο από την ευκαιρία να ξεκινήσεις ξανά, αυτή τη φορά πιο έξυπνα.” — Henry Ford

Όταν ένα project καταρρέει ή ένας στόχος ξεγλιστράει μέσα από τα χέρια σου, η απογοήτευση μπορεί να γίνει ασφυκτική. Εκείνες τις στιγμές, είναι εύκολο να πιστέψεις ότι επέστρεψες στην αρχή. Όμως η αλήθεια είναι πολύ πιο ενδυναμωτική: ποτέ δεν επιστρέφεις στο μηδέν. Κάθε βήμα που έχεις κάνει —ακόμα και αυτά που κατέληξαν σε αδιέξοδο— σου έχει δώσει γνώση, αντοχή και επίγνωση που δεν είχες πριν.

Συχνά αντιμετωπίζουμε την αποτυχία σαν τελεσίδικη ετυμηγορία, αλλά στην ηγεσία δεν είναι τίποτα άλλο από ένα δεδομένο. Ένα απαραίτητο δεδομένο. Όταν κάτι δεν λειτουργεί, αποκαλύπτει ένα κενό στο πλάνο, ένα πρόβλημα στη στρατηγική ή μια δεξιότητα που δεν έχεις ακόμα αναπτύξει. Αντί να το βλέπεις σαν οπισθοδρόμηση, δες το ως ανατροφοδότηση. Οι ηγέτες εξελίσσονται όχι αποφεύγοντας τα λάθη, αλλά αποκρυπτογραφώντας τα.

Κάθε λάθος γίνεται δάσκαλος. Σου δείχνει τι να βελτιώσεις, τι να ελέγξεις καλύτερα, τι να ξεκαθαρίσεις. Μαθαίνεις να επικοινωνείς πιο αποτελεσματικά, να προετοιμάζεσαι πιο ολοκληρωμένα, να προβλέπεις προκλήσεις που στην αρχή δεν μπορούσες καν να φανταστείς. Αυτή είναι η αόρατη πρόοδος που οι περισσότεροι παραβλέπουν —η εσωτερική εξέλιξη που ενισχύει την ηγεσία σου περισσότερο από κάθε εξωτερική επιτυχία.

Δεν ξεκινάς από την αρχή· ξεκινάς από την εμπειρία.
Μια εμπειρία που ακονίζει την κρίση σου και διευρύνει την οπτική σου. Κάθε αποτυχία χτίζει μια βαθύτερη κατανόηση του τι πραγματικά απαιτεί η αριστεία. Και αυτό κάνει την επόμενη προσπάθεια πιο σοφή, πιο γρήγορη, πιο ευθυγραμμισμένη με το όραμά σου.

Η ηγεσία δεν αφορά την τέλεια εκτέλεση· αφορά τη συνεχή εξέλιξη. Όταν αποδεχόμαστε τον ρόλο του διαρκούς μαθητή, η αποτυχία χάνει τη δύναμή της να μας αποθαρρύνει. Γίνεται σκαλοπάτι, μια στιγμή επαναπροσανατολισμού κι όχι ήττας. Αυτή η νοοτροπία είναι που ξεχωρίζει όσους μένουν στάσιμοι από όσους ανεβαίνουν επίπεδο.

Γι’ αυτό, όταν σκοντάψεις, πάρε μια βαθιά ανάσα και κοίταξε προσεκτικά τι σου προσφέρει η στιγμή.

Ρώτησε τον εαυτό σου:
Τι κέρδισα από αυτό;
Τι γνώση απέκτησα;
Πώς με προετοιμάζει για το επόμενο βήμα;

Αυτές οι ερωτήσεις μετατρέπουν αυτό που μοιάζει με απώλεια σε μοχλό εξέλιξης, και αυτό που μοιάζει με αποτυχία σε κίνηση προς τα εμπρός.

Η πρόοδός σου σπάνια γεννιέται από εύκολη επιτυχία· σφυρηλατείται από το θάρρος να προσπαθείς, να αποτυγχάνεις, να μαθαίνεις και να σηκώνεσαι πιο δυνατός. Αγκάλιασε το μάθημα, διόρθωσε την πορεία και συνέχισε με σκοπό. Η εμπειρία που απέκτησες δεν είναι απλώς εργαλείο· είναι το νέο σου θεμέλιο. Και αυτό το θεμέλιο είναι που θα σε ανεβάσει στο επόμενο επίπεδο της ηγετικής σου πορείας.

Όταν ένα project καταρρέει ή ένας στόχος απομακρύνεται, είναι φυσικό να νιώθεις ότι όλα έχουν χαθεί. Αλλά θέλω να θυμάσαι κάτι σημαντικό: δεν ξεκινάς από την αρχή — ξεκινάς πιο σοφά. Κάθε προσπάθεια σου έχει δώσει γνώση, καθαρότητα και ανθεκτικότητα που δεν είχες πριν.

Η αποτυχία δεν ακυρώνει την πρόοδό σου· τη βελτιώνει. Έμαθες τι δεν λειτουργεί, τι χρειάζεται διόρθωση και ποιες δυνάμεις μπορείς να εμπιστευτείς. Αυτή η εμπειρία είναι το πλεονέκτημά σου, όχι το βάρος σου.

Μην αφήσεις, λοιπόν, μια αποτυχία να σε πείσει ότι δεν είσαι έτοιμος ή ικανός. Έχεις κερδίσει σοφία, προοπτική και μια βαθύτερη κατανόηση της διαδρομής σου. Χρησιμοποίησέ τα. Σήκω ξανά με πρόθεση, ευθυγράμμισε τη στρατηγική σου και συνέχισε μπροστά με ανανεωμένη αυτοπεποίθηση.

Η επιτυχία σου δεν είναι πίσω σου· είναι μπροστά σου, χτισμένη πάνω σε όσα έχεις ήδη μάθει.
Συνέχισε. Είσαι πιο κοντά απ’ όσο νομίζεις.

Πηγή: Start From Experience

Παναγιώτης Σπανός

ΞΕΡΕΤΕ ΠΩΣ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ?

 

Κανείς στη Νέα Υόρκη δεν ξέχασε ποτέ εκείνο το απόγευμα του 1869.

Μια γυναίκα έτρεξε στην 5η Λεωφόρο, η φούστα της μαζεμένη και μια δερμάτινη τσάντα πιέστηκε σφιχτά στο στήθος.

Το όνομα της ήταν Marie Zakrzewska, ήταν 43 ετών και καθώς το πλήθος έκανε στην άκρη για να την αφήσει να περάσει, όλοι σκέφτηκαν το ίδιο πράγμα:

                                   "Τι μπορεί να κάνει μια γυναίκα εδώ; ”

Στο έδαφος, ένας άνθρωπος έμεινε ακίνητος.    Μια άμαξα τον είχε πατήσει.

Οι άνθρωποι κοιτούσαν.   Αλλά κάνεις δεν ήξερε τι να κάνει.   Μέχρι που γονάτισε η Μαρί.

"Κάνε στην άκρη", διέταξε, χωρίς να υψώνει τη φωνή της. "Κυρία, είστε τρελή; ” είπε ένας αστυνομικός. "Δεν έχετε λόγο να παρέμβετε”

“Αν δεν παρεμβώ, πεθαίνει” απάντησε, χωρίς να ανοιγοκλείσει τα μάτια.

Ενώ άλλοι δίσταζαν, η Μαρί ενήργησε.

Πήρε τον σφυγμό του. Άνοιξε το πουκάμισο του. Έλεγξε την αναπνοή του. Έδωσε σαφείς οδηγίες: “Χρειάζομαι μια άδεια άμαξα και μια κουβέρτα”

Αρκετοί άνθρωποι έτρεξαν να πάρουν αυτό που ζήτησε. Η Marie τοποθέτησε τον άνθρωπο με μεγάλη προσοχή.

«Μην τον μετακινείτε έτσι» είπε, κρατώντας τον λαιμό του τραυματισμένου άνδρα. "Θα μπορούσαμε να βλάψουμε τη σπονδυλική του στήλη”

Ο αστυνομικός την κοίταξε, μπερδεμένος.

"Ποια είσαι εσύ;”

Η Μαρί σήκωσε τα μάτια της και του είπε: "Η γυναίκα που κάνει αυτό που θα έπρεπε να κάνεις.”

Αυτό το επεισόδιο δεν την άφησε ήσυχη.

Εκείνο το βραδύ, όπως έγραψε στο μικρό της γραφείο, δεν μπορούσε να σβήσει την εικόνα του άνδρα που κατέρρευσε στη μέση του δρόμου.

"Τι βαρβαρότητα", σκέφτηκε.

"Μια πόλη με χιλιάδες κατοίκους.. και κάνεις δεν ξέρει πως να βοηθήσει.”

Η Μαρί δεν ήταν μια συνηθισμένη γυναίκα.

Ήταν γιατρός. Γερμανίδα και μια πρωτοπόρος που είχε ήδη δώσει χίλιες μάχες για να την πάρουν στα σοβαρά.  Ήξερε ότι στη Νέα Υόρκη τα περισσότερα ατυχήματα κατέληξαν σε τραγωδία επειδή κάνεις δεν έφτασε εγκαίρως.. ή έφτασαν, αλλά χωρίς γνώση.

"Κάτι πρέπει να γίνει.”

Και αυτή η ιδέα δεν θα την άφηνε....

Δυο βδομάδες αργότερα, συγκέντρωσε δυο γιατρούς και μια νοσοκόμα σε μια μικρή αίθουσα. "Χρειαζόμαστε, είπε, ένα σώμα ταχείας αντίδρασης", εκπαιδευμένους ανθρώπους , προσαρμοσμένα οχήματα , βασικές προμήθειες.

Κάτι που μπορεί να φτάσει σε οποιοδήποτε σημείο της πόλης μέσα σε λίγα λεπτά.”

Οι γιατροί κοίταξαν ο ένας τον άλλον.

"Ένα είδος.. κινητής ιατρικής ταξιαρχίας;”

"Ακριβώς.”

Υπήρχαν αμφιβολίες, κριτικές, γέλιο.

"Μαρί, αυτό θα ήταν αδύνατο να χρηματοδοτηθεί.”

"Μαρί, η πόλη δεν θα επέτρεπε ποτέ κάτι τέτοιο”

“Μαρί, κανείς δεν θα εμπιστευτεί ένα σύστημα που εφευρέθηκε από μια γυναίκα.”

Έβαλε και τα δυο χέρια στο τραπέζι.

"Τότε αν η πόλη δεν το εγκρίνει, θα το ξεκινήσουμε μόνοι μας.

Οποίος συμμετέχει θα εργάζεται δωρεάν μέχρι να αποδείξουμε

ότι λειτουργεί.”

Σιωπή. Και ένας ένας.. οι τρεις είπαν: "Είμαι μέσα”.

Το πρώτο «όχημα έκτακτης ανάγκης» δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια ενισχυμένη άμαξα, με στοιχειώδες φορείο

και ένα ξύλινο κουτί γεμάτο επιδέσμους, αλκοόλ και μερικές χειρουργικές λαβίδες.

Η Μαρί και η ομάδα της προπονήθηκαν για μέρες πως να μεταφέρουν έναν τραυματία, πως να σταματήσουν την αιμορραγία, πως να ακινητοποιήσουν τα κατάγματα, πως να ενεργήσουν σε πανικό.

Αλλά το δυσκολότερο μέρος δεν ήταν η προπόνηση.

Ήταν η αντίδραση του κόσμου.

"Έι, πάνε οι τρελοί της γιατρού!” κάποιοι φωνάξαν. "Τι είναι αυτό; Τσίρκο; ” άλλοι χλεύασαν.

Η Μαρί  δεν απάντησε. Περίμενε για τα γεγονότα.

Και ήρθαν τα γεγονότα.

Η πρώτη κλήση έγινε Σάββατο. Ένα παιδί είχε πέσει από τον δεύτερο όροφο σπιτιού. Οι άνθρωποι ούρλιαζαν στο δρόμο.

Η άμαξα της Μαρί έφτασε σε λίγα λεπτά.

"Κάντε στην άκρη!” φώναξε καθώς πήδηξε από το όχημα.

"Άσε με να τον δω!”

Ενώ η μητέρα έκλαιγε με λυγμούς, η Μαρί εξέτασε το αγόρι

"Αναπνέει. Έχει παλμό. Μπορούμε να τον σώσουμε.”

Τον ακινητοποίησε με σανίδες, έδωσε γρήγορες οδηγίες και τον πήγαν στο νοσοκομείο. Επέζησε.

Εκείνη την μέρα, ολόκληρη η πόλη άλλαξε γνώμη.

Αυτό που ξεκίνησε ως «τρελή ιδέα χωρίς μέλλον» έγινε η πρώτη σύγχρονη υπηρεσία αστικών ασθενοφόρων .Η Νέα Υόρκη υιοθέτησε το σύστημα. Μετα η Βοστόνη. Μετα η υπόλοιπη χώρα.

Η Μαρί ποτέ δεν επεδίωξε αναγνώριση. Ήθελε μόνο να μην πεθάνει κανείς από άγνοια.

Αργότερα, όταν ρωτήθηκε γιατί επέμενε τόσο πολύ, απάντησε:

"Γιατί δεν αντέχω να βλέπω ανθρώπους να πεθαίνουν περιτριγυρισμένοι από θεατές.

Όλοι μπορούμε να σώσουμε μια ζωή.. αν κάποιος τολμήσει να ξεκινήσει”

 

Ματθαίος Γιαλαμάς....